"জীৱন"। An Assamese Poem by Inu Etc


অস্ত যাবলৈ ধৰা বেলিটো,
দূৰৈৰ পাহাৰ খনত
ঠেকা খালে;
উন্মাদ জীৱনটো উৰি গ'ল
কোবাল ধুুমুহাৰ মাজত--
যেন কাহানিও ওভতি নাহে !!

লাহে লাহে এন্ধাৰ হ'ব,
মই চাব নোৱাৰিম--
মোৰ চিনাকী নৈৰ
চিনাকী পানী,
প্ৰিয় পৃথিৱীৰ
প্ৰিয়-অপ্ৰিয় মানুহ
আৰু প্ৰিয়তমাৰ মিঠা হাঁহি।।

সপোনবোৰ
নিমিষতে জ্বলি ছাই হ'ব,
হয়তো,আপোনজনেও মোক পাহৰি যাব।।

Comments

Popular posts from this blog

অন্তহীন অপেক্ষা। An Assamese romantic poem by Inu Etc

কিতাপ পঢ়াৰ অভ্যাস আৰু মই। (মই কেনেকৈ কিতাপৰ পোক হলো)

গুচি যা চকুলো। An Assamese sad poem by Inu Etc